*8

u202bمن از نگاه کلاغی که رفت، فهمیدم
u202bکه سرنوشت درختان باغمان تبر است

u202bبه کودکانهترین خوابهای توی تنات
u202bبه عشقبازی من با ادامهی بدنات

u202bبه هر رگی که زدی و زدم به حسّ جنون
u202bبه بچهای که توام! در میان جاری خون

u202bبه آخرین فریادی که توی حنجره است
u202bصدای پای تگرگی که پشت پنجره است

u202bبه خواب رفتن تو روی تخت یک نفره
u202bبه خوردن دمپایی بر آخرین حشره

u202bبه «هرگز»ات که سؤالی شد و نوشت: «کدام؟»
u202bبه دستهای تو در آخرین تشنجهام

u202bبه گریه کردن یک مرد آنور گوشی
u202bبه شعر خواندن تا صبح بی همآغوشی

u202bبه بوسههای تو در خواب احتمالی من
u202bبه فیلمهای ندیده، به مبل خالی من

u202bبه لذت رؤیایت که بر تن کفیام …
u202bبه خستگی تو از حرفهای فلسفیام

u202bبه گریه در وسط شعرهایی از «سعدی»
u202bبه چای خوردن تو پیش آدم بعدی

u202bقسم به اینهمه که در سرم مدام شده
u202bقسم به من! به همین شاعر تمام شده

u202bقسم به این شب و این شعرهای خطخطیام
u202bدوباره برمیگردم به شهر لعنتیام

u202bبه بحث علمی بی مزهام درگوشات
u202bدوباره برمیگردم به امن آغوشات

u202bبه آخرین رؤیامان، به قبل کابوس ِ
u202bدوباره برمیگردم، به آخرین بوسه